Skocz do treści
o nas
27.12.2016

TPB w rankingach i podsumowaniach 2016

            Aneta Kyzioł w podsumowaniu Najlepsi 2016 wymieniła "Żony stanu, dziwki rewolucji,
            a może i uczone białogłowy".
            O spektaklu mówiła również prowadząca Katarzyna Janowska: "bardzo dobry,
            rewolucyjny. Twórcy wyprowadzają widzów na ulicę".

  • Hity i kity 2016: Rok kobiet (Mike Urbaniak) - Anna Smolar i Iza Szostak"Ostatnio nie można już pisać o teatralnych hitach bez Anny Smolar, reżyserki produkującej pierwszorzędne spektakle taśmowo. Ci, którzy nie widzieli jej mającego premierę pod koniec zeszłego roku w Teatrze Polskim w Bydgoszczy „Dybuka” albo tegorocznej warszawskiej „Henrietty Lacks”, niechaj nigdy nie zaznają rozkoszy. Jeśli jednak nie chcieliby z niej rezygnować, zalecam trucht do biletowego okienka"

    "Rozkoszy i ekscytacji dostarcza też „Balet koparyczny” w choreografii Izy Szostak, wykonywany (to nie żart!) z wykorzystaniem ciężkiego sprzętu budowlanego – dwóch koparek" (spektakl była wystawiany podczas tegorocznej edycji Festiwalu Prapremier)
  • Niedawno nakładem Manchester University Press ukazała się nowa książka Bryce Lease o polskim teatrze i polityce po 1989 roku: “After ’89: Polish Theatre and the Political”. W niej między innymi takie miłe słowa o naszym teatrze i programie:

    “Paweł Wodziński i Bartosz Frąckowiak w 2014 roku połączyli siły, aby poprowadzić Teatr Polski w Bydgoszczy w innym niż dotychczas kierunku. Nowi dyrektorzy nie tylko weszli do instytucji z politycznym impetem i odpowiednim dla niego repertuarem, ale podjęli się też zmiany przeznaczenia samego budynku. Jest on teraz otwarty w ciągu całego dnia i wystawiane są w nim nie tylko wieczorne spektakle, co ma wzmocnić jego obecność w życiu publicznym. Oprócz wprowadzenia nowych godzin otwarcia, Wodziński i Frąckowiak zorganizowali debaty na tematy teorii postkolonialnej, demokracji i neoliberalizmu, a także rozpoczęli cykl warsztatów dla dzieci i dorosłych dotyczących wspomnianych motywów i tematów. Wodziński i Frąckowiak pokazują, że dyrektorzy teatrów muszą formułować własne reguły, żądania i cele, generować oryginalne pomysły oraz pracować nad zwiększaniem aktywności oraz powszechności teatru. Ta formuła rozwoju, obecna w Bydgoszczy, przyczynia się do powstania nowego, ekscytującego teatralnego modelu, który określa role polskiego teatru w XXI wieku, a to wymaga dokładnie takich zabiegów, jakie stosują nowi dyrektorzy”

Nasza strona internetowa używa plików „cookies” w celach statystycznych, oraz funkcjonalnych. Jeśli chcesz, możesz wyłączyć pliki „cookies” w ustawieniach swojej przeglądarki. Zmiana ustawień plików „cookies” może ograniczyć funkcjonalność serwisu. Więcej informacji na ten temat znajdziesz tutaj.